Een tijdje terug werd één van de cavia’s van mijn ouders kaal. Het begon met kale plekken op de buik, deze werden echter steeds groter. Ik werk zelf bij een dierenartspraktijk en zodoende nam ik Puk mee naar het werk voor overleg. Een van mijn ouders eerdere cavia’s Pluk, had dit probleem ook wel eens gehad. Na alle boeken er op nageplozen te hebben, leek het te gaan om cysten op de eierstokken. (Dit zijn een soort watergevulde blaasjes op de eierstokken, die voor een verkeerde hormoonproductie zorgen.)

De vorige cavia Pluk hebben we toen eerst met een hormoon middel gespoten, genaamd Chorulon. Dit had toen echter wisselende resultaten. De klachten kwamen bij haar steeds terug en al snel werkte het middel niet voldoende meer. Sinds een paar jaar is er echter hormoon implantaat op de markt, Suprelorin. Het is in principe ontwikkeld voor chemische castratie bij reuen, maar zou hier ook voor werken. Dit hadden we bij Pluk ingezet en dat werkte perfect.
Dus toen Puk kaal werd, hebben we haar ook zo’n implantaat gegeven. Tot onze grote spijt werkte het niet. We hebben een tijd gewacht, maar de haren kwamen niet terug en de klachten werden erger. Niet alleen werd de kaalheid erger, ze begon ook ander, hypersexueel gedrag te vertonen. Ze begon bovenop de andere cavia’s te klimmen en ze begon andere cavia’s te bijten.

Na verloop van tijd besloten we dat het zo niet verder kon, en dus hebben we een e-mail gestuurd naar een van de specialisten in knaagdieren in Nederland. Die wist ons te vertellen dat er niet veel opties meer mogelijk waren. De enige optie die we nog hadden was de cysten operatief te verwijderen. Aangezien we nog nooit een cavia hadden gesteriliseerd, laat staan eierstok cysten verwijderd, werd dit dus een eerste keer. Na overleg met mijn ouders, er is immers altijd de kans dat zo’n klein dier de operatie niet overleefd, besloten we het door te zetten.
De volgende dag lag onze cavia op de operatietafel. Ik heb zelf meegeholpen met de operatie en dat maakte het extra spannend. Na enig zoeken kwamen we een eierstok cyste tegen, zo groot als een pingpongbal. Aan de andere kant had ze er ook 1.
Na 2 uur zwoegen waren beide cysten verwijderd en lag onze cavia in een opname hok om bij te komen. Wat waren we allemaal blij toen ze wakker werd!

De volgende dag begon ze weer te eten en inmiddels is ze weer een hele goedgehumeurde cavia. Ze doet niet meer zo lastig en begint alweer een beetje haren terug te krijgen.
Ze is nu 4 jaar, en we hopen haar nog 4 mooie jaren bij ons te kunnen houden.
Al met al is de operatie zeker niet voor niks geweest. Als ze alle haren terug heeft mag ze zeker nog een keer mee naar het werk, zodat mijn collega’s ook kunnen zien dat ze weer helemaal de oude is!

Nathalie Beeksma - paraveterinair in Dierenartspraktijk Nederrijn

Wellicht hebt u het al gehoord, vanaf 15 november 2011 is er een nieuw meldnummer ‘144, red een dier’ in Nederland. Dit nummer kunt u bellen wanneer u een dier in nood ziet, dit kan een ongeluk zijn, dierenverwaarlozing of dierenmishandeling. De politie beantwoordt het telefoontje en beoordeelt op welke manier het dier het beste geholpen kan worden.

Door de komst van dit meldnummer kunnen meldingen over dierenleed beter worden opgevolgd. De meldingen komen centraal binnen bij de politie, bij speciaal hiervoor opgeleide agenten. Die kunnen de melding doorgeven aan verschillende instanties zoals de politie zelf, de dierenambulance of de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID).
Tevens heeft het openbaar ministerie het strafvorderingbeleid per 1 oktober verzwaard. Dit draagt bij aan de bestrijding van dierenleed. Er komen hogere strafeisen tegen mensen die zich schuldig maken aan dierenmishandeling.

Daarnaast is de politie nu bezig met het opleiden van een nieuwe lichting dierenpolitie. De belangrijkste taak van de dierenpolitie is de aanpak van dierenmishandeling en dierenverwaarlozing. De eerste lichting bepaalt zelf of ze na de opleiding aan de slag gaan als voltijds medewerker dierenpolitie of dat ze hun huidige functie blijven uitoefenen. De nieuwe lichting wordt opgeleid tot voltijds dierenpolitie, zij gaan eind november aan de slag.

Net als voor mensen is er ook voor uw dier veel keuze in de voeding. Maar welke voeding is nu het beste voor uw dier? In dit artikel leggen wij het verschil uit tussen diervoeding van een A-merk en diervoeding van een B-merk. Bij A-merk diervoeding kunt u denken aan voeding verkrijgbaar bij de dierenarts of de betere dierenspeciaalzaken. Voorbeelden hiervan zijn diervoeding van Hill’s of Royal Canin. B-merk diervoeding is verkrijgbaar in de supermarkt. Hierbij kunt u denken aan Whiskas of Frolic.

Een B-merk diervoeding voldoet meestal aan de minimumvereisten wat betreft het gehalte voedingsstoffen voor honden of katten. In welvaartsmaatschappijen, zoals de onze, wordt een ‘slechte voeding’ vaak veroorzaakt door teveel voedingsstoffen in plaats van een voedingsstoffentekort. Enkele van deze voedingsstoffen kunnen zelfs de kans op ziekte verhogen.
Een A-merk voeding volstaat in veel kleinere hoeveelheden aan de dagelijkse voedingsbehoefte van honden en katten. Dit heeft vaak als gevolg dat de voedingskosten per dag lager zijn dan een B-merk. Voor meer informatie hierover kunt u terecht bij onze assistentes.

Zoals hierboven staat, zitten er in B-merken vaak teveel voedingstoffen. De opname van een overmaat aan bepaalde voedingsstoffen kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen. Jongere dieren passen zich nog gemakkelijk aan. Maar oudere dieren kunnen minder goed om gaan met schommelingen in de opname van voedingsstoffen. Deze schommelingen kunnen komen door overmaat, geringe tekorten of veranderingen in voedingsstoffenopname en de kwaliteit van de voedingsstoffen. Speciale voeders voor oudere honden en katten moeten daarom strikter voldoen aan de behoefte. Vandaar dat een vaste formule erg belangrijk is, deze formule mag niet onderhevig zijn aan prijsschommelingen van de grondstoffen. Fabrikanten van de B-merken zullen in het geval van een grondstoffenprijsstijging op zoek gaan naar alternatieven en gebruiken dan vaak goedkopere grondstoffen, waardoor ze geen vaste formule kunnen garanderen.

Hieronder een paar voorbeelden van de gevolgen van een overmaat aan bepaalde voedingstoffen:

• Bij oudere honden en katten komen meer hart- en nieraandoeningen voor. Gezonde katten en honden scheiden de overmaat aan natrium uit in de urine, maar in de vroege stadia van hartaandoeningen kunnen dieren die mogelijkheid verliezen. Het resultaat hiervan is dat de belasting van het hart toeneemt. Onderzoek heeft aangetoond dat katten met een niet-aangetoonde nieraandoening een ontwikkeling van hun nieraandoening tonen als ze een voer met een hoog natriumgehalte (zout) krijgen gevoerd. Dit kan een hoge bloeddruk en nieraandoeningen verergeren.
  
  • De B-merk voeding en dan vooral natte voeding (o.a. blikvoeding) heeft het hoogste gemiddelde natriumgehalte met hoeveelheden die 19 keer hoger zijn dan de minimale hoeveelheid voor volwassen dieren. Een speciaal seniorenvoeder van een A-merk geeft het dier daarentegen een gezonde hoeveelheid natrium.
• Overmatig opname van vet en energie kan leiden tot zwaarlijvigheid en botproblemen.
• Overmatige opname van calcium kan leiden tot ontwikkelingsstoornissen van de beenderen.
• Overmatige opname van fosfor kan leiden tot een verhoogde kans op nieraandoeningen. Katten met nieraandoeningen worden meestal niet als zodanig gediagnosticeerd, totdat driekwart of meer van de nierfunctie verloren is gegaan. Nierfalen is de tweede meest voorkomende oorzaak van sterfte bij katten buiten ongelukken om. Om katten te helpen langer en gezonder te leven, is het essentieel om de fosforovermaat te minimaliseren. B-merken kunnen aanzienlijk meer calcium en fosfor bevatten dan wat voor katten aanbevolen is.
• Overmatige opname van eiwit kan leiden tot ernstigere symptomen bij nieraandoeningen.

Voeding is een erg belangrijk onderdeel van de gezondheid van uw dier. A-merk voeding draagt bij aan de gezondheid van uw dier, terwijl B-merk voeding hier afbreuk aan kan doen. Voor meer informatie over voeding van uw dier kunt u ons bellen of vrijblijvend langs komen. Zeg eens AAAA-merk voeding.

Naar schatting is zo’n 40% van de honden in Nederland een rashond. Een rashond is een hond:
1.    die ingeschreven staat bij het stamboek;
2.    waarvan de raskenmerken zijn vastgelegd in de standaard;
3.    en die ouderdieren heeft van hetzelfde ras.

Een stamboom zegt niet alles over de gezondheid van de hond. Een stamboom is alleen een bewijs dat er aan bovenstaande drie criteria is voldaan. Bij sommige rassen komt de gezondheid van de hond zelfs in het geding. De eis dat de ouderdieren van hetzelfde ras moeten zijn, beperkt namelijk de  genenpool, wat kan leiden tot inteeltdepressie. Wanneer er inteelt optreedt bestaat er een grotere kans op erfelijke aandoeningen, over het algemeen zijn dieren die voortkomen uit een kleine genenpool zwakker. Tevens wordt er veel gefokt op uiterlijke kenmerken. Als een dier een gewenste uiterlijke eigenschap heeft, dan wordt dit dier vaak gekruist met verwante dieren om deze eigenschap te behouden en liefst verder uit te vergroten. De groten worden steeds groter en de kleinen worden steeds kleiner.

Tegenwoordig is er veel aandacht om te zorgen dat rassen gezond blijven. De Dierenbescherming is een organisatie die zich hard maakt om inteelt tegen te gaan. Op 22-02-2011 kwamen zij met het volgende bericht: ‘Na jarenlang lobbyen door de Dierenbescherming heeft de Tweede Kamer de regering vorige week verzocht om het doorfokken van dieren in Nederland te verbieden.’ Een stap in de goede richting dus.
Nu heeft  staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (EL&I) op 27-09-2011 een brief gestuurd naar de voorzitter van de Tweede Kamer. In deze brief staat dat alle betrokkenen meer moeten samenwerken om gezonde rassen te behouden of weer te herstellen. Ook dit is weer een stap in de goede richting.
Mocht u zelf een rashond willen, zorgt dan dat u voldoende informatie inwint over het ras. U kunt hiervoor contact opnemen met onze praktijk, wij geven u graag advies.

In onze nieuwsbrief van afgelopen lente was te lezen dat het chippen van honden verplicht zou worden. Dat is nu rond, de Eerste Kamer heeft ingestemd met deze plicht. Alle pups die geboren worden in 2012 moeten gechipt en geregistreerd worden. Hierdoor kan de overheid de hondenfokkerij en hondenhandel controleren. Wat een welzijnsverbetering voor de honden oplevert.

Bij de illegale hondenhandel worden buitenlandse honden verhandeld die niet (juist) gevaccineerd zijn en waarvan de afkomst niet bekend is. Vaak zijn deze pups onder erbarmelijke omstandigheden geboren. Niet alleen in het buitenland, maar ook in Nederland zijn er fokkers die zich niet aan de regels houden, die de pups niet (juist) vaccineren of een verkeerd fokbeleid hanteren. Door de legale pups te chippen is direct het onderscheid te maken tussen illegale pups en legale pups.

Wat betekenen deze maatregelen voor u? Als u in 2012 een pup koopt dan moet deze gechipt zijn. Dit  kunt u controleren aan de hand van de papieren. Als de pup gechipt is dan krijgt u de registratiepapieren bij de aanschaf van de pup. Wanneer de pup niet is gechipt, is de pup in principe illegaal en bent u in overtreding. Tevens is de kans op (erfelijke) ziektes bij deze pups groter dan bij legale pups.
Hebt u een hond en is deze nog niet gechipt? Dan is het advies om uw hond wel te laten chippen, maar dat is nog niet verplicht. Voor meer informatie over het chippen van uw hond, klik hier.
Het chippen van een dier is niet gratis. Bij een aantal dierverzekeraars kunt u de kosten van het chippen geheel of gedeeltelijk terug vragen. Dit is per verzekeraar verschillend dus kijk goed wat uw verzekeraar biedt. Of let hierop bij het afsluiten van een dierverzekering. Voor meer informatie over het verzekeren van uw dier, klik hier.

Uw dier is mee geweest op vakantie

Wanneer uw dier mee geweest is op vakantie is het belangrijk om alert te zijn op parasieten zoals teken, hartwormmuggen en zandvliegjes. Helemaal als u naar het buitenland bent geweest. Lees meer hierover in het artikel ‘Wijs op reis’.