Voor mensen bestaan er vele datingsites. Deze mensen zijn op zoek naar de perfecte match. Nu is er ook een soort datingsite voor huisdieren, www.verhuisdieren.nl. Via de site wordt er gezocht naar de beste match tussen een nieuw baasje en een huisdier op basis van de eigenschappen van het dier.
De match maken op basis van de eigenschappen van het dier en de wensen van het nieuwe baasje is uniek. Vaak worden dieren die aangeboden worden voor herplaatsing op internet beoordeeld op uiterlijk of ras en niet op andere belangrijke eigenschappen als karakter, bewegingsbehoefte en andere. Het gebeurt dat huisdieren hierdoor bij de verkeerde persoon terecht komen en meerdere malen in hun leven herplaatst moeten worden of in het asiel terecht komen. Dat zijn vaak traumatische ervaringen voor het dier.

Foto: Wenda Oudshoorn

Bij deze website kunnen mensen die op zoek zijn naar een dier zich aanmelden. Op de website moeten er dan een paar gegevens worden ingevuld, zoals naar wat voor dier bent u op zoek en welke karaktereigenschappen wilt u dat het dier heeft. Mensen die wegens omstandigheden hun dier weg moeten doen kunnen hun dier aanmelden op de website. Via deze website komen oude en nieuwe baasjes met elkaar in contact en kunnen zo kennis maken. Wanneer het van beide kanten goed zit, kan de verhuizing doorgaan.

Bent u op zoek naar een nieuw huisdier of bent u genoodzaakt uw dier een ander plekje te geven? Surf dan naar www.verhuisdieren.nl voor de perfecte match.

Interview met dierenarts Henk Wolthuis (16-02-2012)

De hond van dierenarts Henk Wolthuis heeft een echte baan. De hond Noa is reddingshond. Een reddingshond is een hond die vermiste personen op kan sporen door zijn neus te gebruiken. Het opsporen van personen kan op allerlei terreinen gebeuren zoals in de natuur, in gebouwen, op het water of in de stad.

Hoe wordt een hond een reddingshond?
Een hond wordt niet vanzelf een reddingshond, daar is training voor nodig. Henk is erg enthousiast over de reddingshondentraining omdat het voor de hond heel natuurlijk is. De hond is van nature gewend om zijn neus te gebruiken. En bij deze training wordt de hond daarvoor beloond.
Om van een gewone hond een reddingshond te maken, moet de hond twee trucjes kennen:
1.    de hond moet leren waar hij naar moet zoeken;
2.    de hond moet aan de geleider duidelijk kunnen maken dat hij iets gevonden heeft.
Op zich zijn deze trucjes niet moeilijk aan te leren aan een hond. Moeilijker is om ervoor te zorgen dat de hond deze trucjes te allen tijde kan uitvoeren. Bij bijvoorbeeld lange zoekacties die uren achtereen duren of op moeilijk begaanbaar terrein, bijvoorbeeld bosjes met doornen.

Waar kan Noa worden ingezet?
Noa kan ingezet worden op verschillende gebieden:
-    Vlaktewerk
Dit is het zoeken naar mensen die liggen of zitten in de natuur, bijvoorbeeld op weiland, akker of in bos.
-    Gebouwen zoeken
Dit is het zoeken naar mensen die in een gebouw vermist zijn.
-    Water zoeken
Dit is het zoeken naar overleden mensen in het water. Dit kan vanaf de kant of vanuit een boot.
-    Mantrailen
Dit is het zoeken naar één specifieke persoon waarvan het vertrekpunt bekend is.

Daarnaast zijn er nog andere gebieden waarop reddingshonden worden ingezet.
-    Puin zoeken
Dit is het zoeken naar mensen die bedolven zijn onder puin. Bijvoorbeeld in gebieden waar een aardbeving is geweest.
-    Lawine
Dit is het zoeken naar mensen die bedolven zijn door een sneeuwlawine.

Hoe lang duurt het om de hond te trainen op deze gebieden?
Het vlaktewerk is het snelst aan te leren. Gemiddeld duurt het één tot twee jaar voordat de hond betrouwbare resultaten geeft. Noa was een snelle leerling, zij had het vlaktewerk binnen één jaar onder de knie.
Het gebouwen zoeken is al wat lastiger doordat de geur ergens aanwezig kan zijn, waar de persoon niet is. Dit kan komen doordat de geur verspreid wordt door buizen of ventilatie. Deze tak is dan ook een uitdaging voor de geleider om uit te zoeken waar de geur vandaan kan komen.
Het zoeken naar personen op water heeft meer haken en ogen. Meestal zijn deze personen overleden, waardoor de persoon een andere geur afgeeft dan een levende. Tevens krijgen ze te maken met stroming van het water en wind. Hoe dieper iemand onder water ligt, hoe groter de geurcirkel is. Er kan dus aan de duikers aangegeven worden waar ze ongeveer kunnen zoeken, maar geen precieze plaats.
Vervolgens doen Henk en Noa aan mantrailing. Dit is de moeilijkste tak van het reddingshondenwerk. Bij mantrailing wordt niet gezocht naar een mens maar naar een individu. Door de hond de geur van een individu aan te bieden, bijvoorbeeld een haarborstel of een gedragen kledingstuk, kan de hond het spoor van dit individu volgen. Het mantrailen vindt voornamelijk plaats in de bebouwde kom of in de stad. Lastig is dat de grond verhard is en er veel afleiding is door verschillende geuren, bijvoorbeeld door andere mensen en door etensgeuren. De training van de hond kost minimaal 3 jaar.

Hoe ben je in aanraking gekomen met de reddingshondentraining?
Henk is een persoon die graag in de natuur is. Vroeger maakte hij al lange rugzakwandelingen. Rond 1987 zag hij in een advertentie over een reddingshondentraining in de Ardennen. Hij heeft deze training gevolgd, die georganiseerd werd door de RHWZ (reddingshondenwerkgroep Zeeland). Daarna is hij lid geworden van deze vereniging. In 1990 is Henk naar Arnhem gekomen en heeft zich hierbij aangesloten bij de RHWW (reddingshondenwerkgroep Westervoort), tegenwoordig bekend als Stichting Reddingshonden RHWW. Naast de reddingshondentraining heeft Henk met Noa en z'n vorige honden nog vele andere trainingen gevolgd zoals gehoorzaamheid, jachttraining en politiehondentraining. Door het volgen van vele trainingen leert Henk veel mensen kennen. Zo is hij ook in contact gekomen met mensen die met hun honden doen aan mantrailen. Het mantrailen is komen overwaaien uit Amerika en rond 2004 / 2005 geïntroduceerd in Nederland.

Waar worden jullie ingezet?
Noa wordt ingezet om vermiste mensen op te sporen. Een melding van een vermist persoon komt binnen bij de reddingshondenwerkgroep. Het bestuur van de reddingshondewerkgroep bepaald altijd in overleg met de politie en de familie of het gewenst is dat zij worden ingezet. De melding krijgt altijd een prioriteit:
-    code 1 betekent dat er snel gehandeld moet worden, want er is nog kans op leven
-    code 2 betekent dat het niet meer zo dringend is, dat is als iemand bijvoorbeeld al langer vermist is of al overleden.
Henk merkt dat de positie van reddingshonden is veranderd in de afgelopen 20 jaar. Eerst kwamen zij vaak achteraan de keten, ze werden als laatste redmiddel gebruikt. Nu wordt de hulp van de reddingshonden vaak eerder gevraagd. De laatste keer dat ze zijn ingezet was twee weken geleden. Een jongen van 10 jaar uit Luttelgeest werd vermist. Henk werd 's avond om half elf gebeld met het verzoek om naar Luttelgeest te komen. Daar zijn ze met een het hele team heen gegaan. Ze hebben van 1 uur 's nachts tot 6 uur 's ochtends gezocht naar de jongen. De honden gaven aan dat ze een spoor oppikten bij het ijs. Later is de jongen gevonden door duikers, hij was inderdaad door het ijs gezakt.

Noa is dus een hond met een belangrijke baan. Die ze op elk moment van de dag (en nacht) uit moet kunnen voeren. En dat doet ze! Ze is een harde werker die voor iedereen klaar staat. Zelf heeft ze er gelukkig erg veel plezier in. Niet alleen een baan dus, maar ook een roeping.

Rianne de Jong - Curalis Dienstverlening BV

Vaccin voor konijnen
Bij konijnen zijn er twee veelvoorkomende dodelijke ziektes. Dit zijn myxomatose en VHS (viraal haemorrhagisch syndroom) ook wel rabbit haemorrhagic disease (afgekort RHD) of viral haemorrhagic disease (afgekort VHD) genoemd. Deze ziektes zijn lastig te behandelen, maar goed te voorkomen middels vaccinatie. Voor meer informatie over deze ziektes, lees verder.

Wat is er verbeterd?
Sinds begin 2012 is er een nieuwe vaccinatie tegen deze twee ziektes op de markt. Bij de oude vaccinaties was het belangrijk om deze twee maal (meestal april en augustus) per jaar te herhalen. De nieuwe vaccinatie hoeft nog maar één keer per jaar gegeven te worden, een hele verbetering, makkelijker voor u en minder belastend voor uw konijn. Ook zit u niet meer vast een een bepaalde periode van het jaar. Belangrijk is wel om uw konijn jaarlijks op tijd te herenten voordat de bescherming verloopt. Dat zal voor de meeste konijnen in april zijn, dus maak voor april een afspraak met de praktijk om uw konijn te laten enten.

In het verleden hebben wij een aantal keren een artikel gewijd aan het reizen met dieren, zie bijvoorbeeld 'Wijs op reis met uw dier'.  Sinds 1 januari 2012 is de regeling met betrekking tot het reizen met dieren naar het buitenland veranderd. Voorheen was er naast de rabiësvaccinatie, een bloedonderzoek verplicht in Engeland, Ierland, Zweden, Noorwegen en Malta. Het bloedonderzoek moest minimaal een half jaar voor vertrek worden uitgevoerd. Alle regels zijn nu voor de EU-landen gelijk getrokken waarbij zo'n bloedonderzoek niet meer nodig is. Ook Noorwegen, wat geen EU-land is, stelt geen bloedonderzoek meer verplicht.

Tevens is de regeling voor het ontwormen van dieren aangepast. Bij bovengenoemde landen behalve Zweden moeten honden behandeld worden tegen wormen met Praziquantel. Dit moet gebeuren tussen 24 en 120 uur voor aankomst in het buitenland. Het tijdstip van de ontworming moet vermeld worden.

Voor de specifieke invoereisen van de verschillende landen, klik op de link:
Invoereisen Finland (klik op 'in English')
Invoereisen Ierland
Invoereisen Malta
Invoereisen Noorwegen (klik op de Engelse vlag)
Invoereisen UK
Invoereisen Zweden (klik op English/Deutsch)

bron: LICG en KNMvD

Afgelopen maand, februari, was de maand van het gebit. Net als mensen kunnen huisdieren last krijgen van hun gebit. Het is daarom goed om preventieve maatregelen te nemen op het gebied van verzorging en voeding. Wij adviseren u hierover graag, dus neem gerust contact met ons op.

Vaak hebben huisdieren ook vergelijkbare tandaandoeningen als bij de mens, zoals tandplak en tandsteen. En zo zijn er ook bij huisdieren nog veel meer aandoeningen. Één aandoening wordt in dit artikel verder uitgelicht en dat is FCGS bij katten, FCGS staat voor Feline Chronische Gingivostomatitis. Bij deze aandoening raken het tandvlees, het wangslijmvlies en soms zelfs het bot onstoken.
Voor de kat is dit natuurlijk erg pijnlijk. U kunt zien wanneer de kat pijn heeft want dan houdt hij zijn kop schuin bij het eten of hij eet helemaal niets meer. Tevens zal de kat uit de mond stinken en meer kwijlen. Daarnaast is het zelfs aan het humeur van uw kat te merken.
Mocht er bij uw kat FCGS geconstateerd worden dan doen wij uiteraard ons best om dit te verhelpen. We proberen dit eerst door middel van tand- en kiesbesparende behandelingen. Mocht dit niet baten dan kunnen we bij de katten ook alle kiezen of zelfs alle tanden en kiezen verwijderen. Dit klinkt als een ingrijpende operatie met grote gevolgen. De operatie is ook wel ingrijpend maar uit onze ervaringen weten we dat de gevolgen vaak meevallen. Katten kunnen heel goed zonder gebit leven. Ze kunnen goed eten, blikvoer en zelfs brokken. En doordat ze geen pijn meer hebben zijn ze vaak een stuk vrolijker.

Een tijdje terug werd één van de cavia’s van mijn ouders kaal. Het begon met kale plekken op de buik, deze werden echter steeds groter. Ik werk zelf bij een dierenartspraktijk en zodoende nam ik Puk mee naar het werk voor overleg. Een van mijn ouders eerdere cavia’s Pluk, had dit probleem ook wel eens gehad. Na alle boeken er op nageplozen te hebben, leek het te gaan om cysten op de eierstokken. (Dit zijn een soort watergevulde blaasjes op de eierstokken, die voor een verkeerde hormoonproductie zorgen.)

De vorige cavia Pluk hebben we toen eerst met een hormoon middel gespoten, genaamd Chorulon. Dit had toen echter wisselende resultaten. De klachten kwamen bij haar steeds terug en al snel werkte het middel niet voldoende meer. Sinds een paar jaar is er echter hormoon implantaat op de markt, Suprelorin. Het is in principe ontwikkeld voor chemische castratie bij reuen, maar zou hier ook voor werken. Dit hadden we bij Pluk ingezet en dat werkte perfect.
Dus toen Puk kaal werd, hebben we haar ook zo’n implantaat gegeven. Tot onze grote spijt werkte het niet. We hebben een tijd gewacht, maar de haren kwamen niet terug en de klachten werden erger. Niet alleen werd de kaalheid erger, ze begon ook ander, hypersexueel gedrag te vertonen. Ze begon bovenop de andere cavia’s te klimmen en ze begon andere cavia’s te bijten.

Na verloop van tijd besloten we dat het zo niet verder kon, en dus hebben we een e-mail gestuurd naar een van de specialisten in knaagdieren in Nederland. Die wist ons te vertellen dat er niet veel opties meer mogelijk waren. De enige optie die we nog hadden was de cysten operatief te verwijderen. Aangezien we nog nooit een cavia hadden gesteriliseerd, laat staan eierstok cysten verwijderd, werd dit dus een eerste keer. Na overleg met mijn ouders, er is immers altijd de kans dat zo’n klein dier de operatie niet overleefd, besloten we het door te zetten.
De volgende dag lag onze cavia op de operatietafel. Ik heb zelf meegeholpen met de operatie en dat maakte het extra spannend. Na enig zoeken kwamen we een eierstok cyste tegen, zo groot als een pingpongbal. Aan de andere kant had ze er ook 1.
Na 2 uur zwoegen waren beide cysten verwijderd en lag onze cavia in een opname hok om bij te komen. Wat waren we allemaal blij toen ze wakker werd!

De volgende dag begon ze weer te eten en inmiddels is ze weer een hele goedgehumeurde cavia. Ze doet niet meer zo lastig en begint alweer een beetje haren terug te krijgen.
Ze is nu 4 jaar, en we hopen haar nog 4 mooie jaren bij ons te kunnen houden.
Al met al is de operatie zeker niet voor niks geweest. Als ze alle haren terug heeft mag ze zeker nog een keer mee naar het werk, zodat mijn collega’s ook kunnen zien dat ze weer helemaal de oude is!

Nathalie Beeksma - paraveterinair in Dierenartspraktijk Nederrijn